«Είπε ο Άγιος Ραφαήλ πως θα σε θεραπεύσει»

Σας γράφω με βαθιά συγκίνηση για  σας ενημερώσω για το θαύμα που έζησε η οικογένειά μας χάρηστην θεία επέμβαση  των Αγίων Ραφαήλ, Νικόλαου και Ειρήνης και χάρη στην στήριξη και τις θερμές προσευχές των πατέρων του μοναστηριού των Αγίων στο Άνω Σούλι.

Η οικογένειά μου πάντα είχε μεγάλη ευλάβεια στον Άγιο Ραφαήλ και είχαμε επισκεφθεί και προσκυνήσει στο παρελθόν αρκετές φορές τους Αγίους στην Μυτιλήνη. Τον Σεπτέμβρη του 2012 μάθαμε ότι ο πατέρας μου είχε καρκίνο στο παχύ έντερο (οι γονείς μου ζουν στην Θεσσαλονίκη). Ο γιατρός ο οποίος έκανε την βιοψία δεν μας έδωσε ελπίδες για την ζωή του. Χάσαμε την γη κάτω από τα πόδια μας και πήραμε την απόφαση να έρθει στην Αθήνα για να μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε μαζί.

Εκείνες τις ημέρες, μπήκα στο ίντερνετ να ψάξω να βρω κάποια εκκλησία του Αγίου Ραφαήλ στην Αθήνα και μου εμφανίσθηκε η σελίδα που διαθέτει το μοναστήρι των Αγίων στο Άνω Σούλι Μαραθώνα. Η μέρα εκείνη ήταν Παρασκευή και την Δευτέρα θα ξεκινούσαμε το πρώτο στάδιο της θεραπείας με ακτινοβολίες, ώστε να μικρύνει κάπως ο όγκος για να ακολουθήσει το χειρουργείο. Μόλις το είδα είπα στην οικογένειά μου ότι την επόμενη μέρα θα πάμε στο μοναστήρι. Το ίδιο βράδυ στον ύπνο μου είδα την Αγία Ειρηνούλα με τις ξανθές κοτσίδες της και με ένα άσπρο φόρεμα, να μου χαμογελάει και να μου λέει ότι όλα θα πάνε καλά. Την επόμενη μέρα πραγματικά επισκεφτήκαμε το μοναστήρι των Αγίων και όταν μπήκα στο σημείο που εμφανισθήκαν οι Άγιοι και αντίκρισα τον βράχο και την εικόνα της Αγίας Ειρηνούλας με έπιασαν τα κλάματα, ήταν ακριβώς όπως την είδα στον ύπνο μου και παράλληλα με την ζεστή υποδοχή των πατέρων και την διαβεβαίωσή τους ότι ο Άγιος Ραφαήλ θα μας βοηθήσει, πήραμε πολύ δύναμη για την συνέχεια.

Εν τω μεταξύ, ο πατέρας μου που έχει κλειστοφοβία και του ήταν αδύνατο να μπει στο μηχάνημα για τις ακτινοβολίες, επικαλέστηκε τον Άγιο Ραφαήλ, προσευχήθηκε να τον βοηθήσει και κάθε φορά που έμπαινε στο μηχάνημα αντί για φόβο ένιωθε μια αγαλλίαση και χαρά. Ήξερε και ένιωθε ότι ο Άγιος Ραφαήλ ήταν κοντά του. Ένα βράδυ ο πατέρας μου είδε στον ύπνο του ότι ήταν στο μοναστήρι στο Άνω Σούλι και άκουσε μια φωνή να του λέει «Είπε ο Άγιος Ραφαήλ πως θα σε θεραπεύσει και να ανάψεις δύο λαμπάδες». 

Οι μέρες για να γίνει το χειρουργείο πλησίαζαν και η στενοχώρια μας και το άγχος μας μεγάλωνε, τότε ο πατέρας μου ξαναείδε όνειρο ότι ήταν στον βράχο στο μοναστήρι και είδε έναν ιερέα με άμφια χωρίς να βλέπει το πρόσωπό του, αλλά ένοιωθε ότι ήταν ο Άγιος Ραφαήλ, ο οποίος του είπε «εγώ ότι ήταν να κάνω, το έκανα» και μετά του έδειξε τις εικόνες με τα τάματα.

Τηλεφωνήσαμε στο μοναστήρι, διηγηθήκαμε το όνειρο και οι πατέρες μας διαβεβαίωσαν ότι ο Άγιος Ραφαήλ θα μας βοηθήσει. Το χειρουργείο έγινε, αλλά δυστυχώς ο γιατρός δεν ήταν ευχαριστημένος, ο όγκος είχε επεκταθεί έξω από το έντερο. Ούτε μια στιγμή δεν το πίστεψα και δεν έχασα την εμπιστοσύνη μου στους Αγίους και ότι όλα αυτά που ζήσαμε και είδαμε δεν ήταν αλήθεια.

Η μητέρα μου το ίδιο βράδυ είδε στον ύπνο της την Αγία Ειρήνη να κρατάει μια λευκή σελίδα και να της λέει ότι τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα είναι καθαρά. Όπως και πραγματικά έγινε, η βιοψία ήταν ανέλπιστα καλή, ο γιατρός δεν πίστευε στα μάτια του, το μόνο που απέμεινε να κάνει ο πατέρας μου ήταν ένα προληπτικό σχήμα από ελαφριά χημειοθεραπεία. Οι αξονικές και οι εξετάσεις του ήταν πεντακάθαρες.

Η επέμβαση των Αγίων σε όλη την διάρκεια της δοκιμασίας μας ήταν μεγάλη και ολοφάνερη μέχρι και σήμερα και ευχαριστούμε με όλη μας την δύναμη τον Θεό και τους Αγίους του που μας βοήθησαν τόσο πολύ καθώς και τους πατέρες της μονής των Αγίων στο Άνω Σούλι Μαραθώνα για την συμπαράστασή τους.

agiosrafael.gr

Είμαι η Ρηνούλα. Αύριο θα έρθω να σε πάρω μη φοβηθείς… (Διαβάστε το όλοι)

Ήταν μόλις 12 ετών όταν την έκαψαν οί Τούρκοι μέσα σ΄ ένα πιθάρι αφού πρώτα τής έκοψαν το χέρι καί τής έριξαν βραστό νερό στό στόμα, αρνούμενη να προδώσει τον Χριστό καί την πίστη της την Ορθόδοξη καί να γίνει Μωαμεθανή. Καί όλα αυτά μπροστά στούς γονείς της !
Σήμερα, πόσα παιδάκια θα τό έκαναν αυτό, καί πόσες μαμάδες θα τό ήθελαν;

Η κ. Ελένη Μ. υπαγόρευσε το παρακάτω κείμενο σε έναν από τους πατέρες του Μοναστηριού του Αγίου Ραφαήλ με την εντολή να το μάθουν όλοι, για να καταλάβει ο κόσμος ότι η Αγία Ειρήνη κάνει θαύματα. Γιατί, κατά τα λεγόμενα της κ. Ελένης, «υπάρχουν και άνθρωποι άπιστοι και πρέπει να καταλάβουν κι’ αυτοί. Γι’ αυτό πρέπει να μην κρύβουμε τα θαύματα των Αγίων …». Το κείμενο είναι το ακόλουθο:

Τρεις μέρες πριν πεθάνει η ανιψιά μου η Στέλλα Διαμαντή, 49 χρονών ήτανε, έγινε το περιστατικό αυτό που θα σας πω.Η Στέλλα υπέφερε από καρκίνο και ήτανε σε αθλία κατάσταση. Ο αδελφός της την πρόσεχε.

 Ήτανε και οι νοσοκόμες στο δωμάτιο. Και βλέπει μια κοπελίτσα, μικρή, στα άσπρα ντυμένη, και είχε και φτερά, όπως είναι οι άγγελοι. Δεν πατούσε καθόλου κάτω, πετούσε. Και πήγε, της χάιδεψε το κεφαλάκι της και της λέει: «Μη στεναχωριέσαι, εγώ σε προσέχω».

Δυο-τρεις φορές της έβαλε το χέρι στο κεφάλι και μετά έφυγε. Και του λέει του αδελφού της η Στέλλα:

«Ηλία, η κοπέλα, η κοπέλα, να, φεύγει. Ήρθε και με είδε και μου είπε ότι τη λένε Ρηνούλα».Και της λέει: «Δεν είσαι καλά ρε Στέλλα μου, τι λες τώρα, δεν θα την βλέπαμε εμείς την κοπέλα»;

«Μα καλά, δεν την είδες την κοπέλα»; «Όχι δεν την είδα». Επί τρεις ημέρες συνέβαινε το ίδιο πράγμα. Και ήτανε και άλλοι, αλλά δεν την έβλεπαν.

Την τρίτη ημέρα, και πάλι την επισκέφθηκε η Αγία Ειρήνη. Πήγε και της χάιδεψε το κεφάλι και της είπε: «Είμαι η Ρηνούλα. Αύριο, θα έρθω και θα σε πάρω μαζί μου. Να μη φοβάσαι!». Και την επομένη ημέρα, η Στέλλα εκοιμήθη.

Έφυγε ειρηνικά, υπό την αγαθή και κραταιά προστασία της Αγίας Ειρήνης. Μακάριοι οι άνθρωποι που βρίσκουν τέτοιο θάνατο και αναχωρούν από τον κόσμο αυτό, απολαμβάνοντας την προστασία των Αγίων. Οι ψυχές τους πορεύονται με ασφάλεια και ακατακρίτως στην αιώνια χαρά του Θεού, όπου στεφανώνονται για τις πίκρες, τις στενοχώριες, τους πόνους και τους κόπους της επίγειας ζωής τους.

orthodoxathemata.blogspot.gr

Αγιος Ραφαήλ: Ενα οδοιπορικό στη Μυτιλήνη

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΡΤ--OI ΑΓΙΟΙ ΡΑΦΑΗΛ , ΝΙΚΟΛΑΟΣ , ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ .

«Συγκλονιστικό Θαύμα του Αγίου Ραφαήλ σε Ετοιμοθάνατο Άπιστο»

Ο Γέρντας Νεκτάριος μιλάει για τους Αγίους της Μυτιλήνης 19-3-16

Μαρτυρία θαύματος Κατερίνα Τσοτοπούλου - Ι.Μ. Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης

Μαρτυρία θαύματος Στέλιος Νάκος (Βίντεο 2) - Ι.Μ. Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης

Μαρτυρία θαύματος Στέλιος Νάκος (Βίντεο 1) - Ι.Μ. Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης

ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ Γ ΝΙΚΩΝ

ΠΑΤΗΡ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΡΑΛΛΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΦΩΤΗ Ν ΣΤΑΜΟΥΛΗ

Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ,Νικολάου και Ειρήνης Γουμένισσα.

Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ,Νικολάου και Ειρήνης Γουμένισσα.
Η Ιερά Μονή του Αγίου Ραφαήλ βρίσκεται σε κατάφυτη πλαγιά του όρους Πάικου, σε υψόμετρο 600 μ. με θέα την κοιλάδα του Αξιού, στην περιοχή του χωριού Γρίβα και σε απόσταση 7 Κm από τη Γουμένισσα Ν. Κιλκίς. 
Είναι ανδρική Μονή. Ιδρύθηκε το 1992 από το Μητροπολίτη Γουμενίσσης κ. Δημήτριο και τη συνοδεία του, και ειναι καρπός ιδιαίτερης ευλάβειας προς τους νεοφανείς μάρτυρες Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη, οι οποίοι εμφανίστηκαν στην εποχή μας (1959-1962) 500 χρόνια μετά το μαρτύριο τους. 
Πανηγυρίζει την Τρίτη της Διακαινησίμου (Δευτέρα του Πάσχα απόγευμα και Τρίτη του Πάσχα), ημέρα κατά την οποία τελειώθηκαν μαρτυρικά οι Άγιοι στη Θερμή της Λέσβου το έτος 1463. 
Επίσης ιδιαίτερα τιμώνται και οι εορτές των Αγίων Μυροφόρων και του Μεγάλου Βασιλείου, στους οποίους είναι αφιερωμένα ομώνυμα παρεκκλήσια του αρχικού κτιριακού συγκροτήματος της Μονής.
Ο κύριος ναός του Μοναστηριού ("καθολικόν" κατά τη μοναστική ορολογία) είναι αφιερωμένος στους Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη. Περιλαμβάνει επίσης δύο παρεκκλήσια αφιερωμένα στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο και στον Απόστολο Ανδρέα. 
Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στην αρχιτεκτονική του ναού η οποία συνδυάζει τον αθωνικό τύπο με στοιχεία της Κωνσταντινουπόλεως (πτυχωτός εσωτερικά κεντρικός τρούλος, 4 δορυφόροι τρούλοι, τρούλος πάνω από την Αγία Τράπεζα, χοροί, παρεκκλήσια, τρούλος λιτής, εξωτερικό αίθριο).

Ζεί Κύριος ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού! βιώματα ενός φίλου με τον Άγιο Ραφαήλ!

Ήταν Αύγουστος του 1988 και υπηρετούσα σαν Υπολοχαγός στην Πέτρα Μυτιλήνης.  Ένα βράδυ Σαββάτου γύρω στις 22:30, πήγαινα με έναν συνάδελφο Μόνιμο Επιλοχία (Αντώνης Ν.) στον Μόλυβο για την βραδινή μας διασκέδαση. 

Ανάμεσα στην Πέτρα και στον Μόλυβο βλέπουμε ξαφνικά στο βάθος μακριά ένα πάρα πολύ έντονο κίτρινο και ταυτόχρονα λαμπερό φως. Αναρωτηθήκαμε και οι δύο τι φως είναι αυτό. Στην αρχή υποθέσαμε ότι κάποια πυρκαγιά. Όμως η φωτιά έχει πιο κόκκινο φως και δεν είναι τόσο έντονο. Δεν δώσαμε και πολύ σημασία και πήγαμε για την διασκέδαση μας.  
Την επομένη το πρωί έπρεπε να συνοδέψω νεοτοποθετημένους οπλίτες της Μονάδας στην καθιερωμένη τότε εκδρομή του γύρου του νησιού με στάσεις στον Ταξιάρχη, στον Αγ. Ραφαήλ, στο Πλωμάρι, στην Ερεσό, στο Σίγρι και επιστροφή το απόγευμα στην Μονάδα. Παρεμπιπτόντως ήταν η Τρίτη συνεχόμενη Κυριακή που γινόταν αυτή ή εκδρομή με διαφορετικούς οπλίτες.  
Κάθε φορά που πηγαίναμε στον Αγ. Ραφαήλ η ηγουμένη της μονής μας έλεγε την ιστορία της μονής και του Αγίου και διάφορα θαύματα του. Εκείνη την ημέρα την ξενάγηση μας την έκανε μια καλόγρια. Όταν ρώτησα που είναι η ηγουμένη, η καλόγρια φανερά σοκαρισμένη και συγκινημένη μου είπε: « Καλά δεν μάθατε τι έγινε? Χθες βράδυ εμφανίστηκε στο μοναστήρι ο Άγιος μέσα σε ένα έντονο κίτρινο φως, περπάτησε στους διαδρόμους της μονής και μετά εξαφανίστηκε. Τώρα η ηγουμένη είναι στο κελί της και προσεύχεται».  
Κοιταχτήκαμε με τον Αντώνη και καταλάβαμε τι ήταν αυτόν το φως που είδαμε εμείς την προηγουμένη το βράδυ, χιλιόμετρα μακριά, ανάμεσα στην Πέτρα και τον Μόλυβο.  

Το επόμενο ή το μεθεπόμενο καλοκαίρι είχε έρθει στο νησί διακοπές η κοπέλα μου με την αδελφή της και τον αρραβωνιαστικό της. 

Μία μέρα ξεκινήσαμε να επισκεφτούμε τον Άγ. Ραφαήλ. Φύγαμε πολύ πρωί γιατί θέλαμε γύρω στις 12 να είμαστε στο Πλωμάρι. 

Περίπου στις 08:30 με 09:00 φτάσαμε στο μοναστήρι. 

Την ώρα που βγαίναμε από το αυτοκίνητο, συνάντησα έναν συνάδελφο, ο οποίος μας προέτρεψε να πάμε αμέσως στο σημείο που είναι ο τάφος της Αγ. Ειρήνης. 

Πήγαμε αμέσως εκεί (ήταν μέσα άλλα 2 ή 3 άτομα) και τότε παρατηρήσαμε ότι τα μάτια της Αγ. Ειρήνης ανοιγόκλειναν. Αυτό το θαύμα κράτησε περίπου ένα δεκάλεπτο με τέταρτο. 

Μετά ούτε εμείς δεν βλέπαμε τίποτε. Όταν το είπαμε στις καλόγριες μας είπαν ότι αυτό το γεγονός το έχουν δει και άλλοι πιστοί κατά καιρούς.  Αυτά είναι τα 2 θαύματα που έτυχαν σε μένα και ευχαριστώ πολύ τον Άγιο που μου έκανε αυτή την τιμή. 

Μεγάλη η χάρη Του.

ΠΗΓΗ..........http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2014/04/blog-post_9455.html?spref=fb

Το καλό φάντασμα στο λόφο των Καρυών, όπως έλεγαν οι τούρκοι. Συγκλονιστικές Μαρτυρίες.

ΠΗΓΗ http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2014/04/blog-post_4476.html#more

Ρίγος!

Με ονόματα, λεπτομέρειες και ημερομηνίες ο ίδιος ο Άγιος διηγείταιτην ιστορία του από τα χρόνια της πτώσης της Κωνσταντινουπόλεως, τη φυγή από την Αλεξανδρούπολη προς την Μυτιλήνη στις 14 Μαρτίου του 1454 (όπως ο ίδιος καταμαρτυρεί!) και το φρικτό Μαρτύριο. 

σχόλιο Γ.Θ : Ακούστε έστω πέντε λέπτα και αν μπορέσετε να το κλείσετε...
να μου τηλεφωνήσετε...

Η Κ.ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΡΑΛΛΗ ΕΙΝΑΙ 90 ΧΡΟΝΩΝ.ΣΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΤΗΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΡΑΦΑΗΛ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΣ.ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΣΕ ΔΕΚΑΔΕΣ ΑΛΛΟΥΣ

ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

Μαρτυρία θαύματος Ραφαήλ Καλτσάς - Ι.Μ. Αγίων Ραφαήλ

NTOKIMΑΝΤΕΡ ''ΑΓΙΟΙ ΡΑΦΑΗΛ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ''

Οι κάτοικοι της Κανήθου Ευβοίας ετοιμάζονται να υποδεχτούν την τίμια κάρα του Αγίου Ραφαήλ

Οι κάτοικοι της Κανήθου Ευβοίας ετοιμάζονται να υποδεχτούν  την τίμια κάρα του Αγίου Ραφαήλ

Οι κάτοικοι της Κανήθου Ευβοίας ετοιμάζονται να υποδεχτούν  την τίμια κάρα του Αγίου Ραφαήλ που φυλάσσεται στην ομώνυμη ιερά μονή στη Λέσβο.

Η τελετή υποδοχής θα πραγματοποιηθεί στα προπύλαια του ιερού ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου το Σάββατο 11 Ιανουαρίου στις 18:00.

Στη συνέχεια ο μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος θα χοροστατήσει στον μέγα αρχιερατικό εσπερινό που θα τελεστεί. Την επομένη, θα τελεστεί Θεία Λειτουργία στην οποία θα ιερουργήσει ο κ. Χρυσόστομος.
Το ιερό λείψανο θα παραμείνει για προσκύνημα στον ναό μέχρι την Πέμπτη 23 Ιανουαρίου. 

ΘΑΥΜΑ --Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΞΕΡΙΖΩΘΗΚΕ!!!!!!!

Αγία Ηγουμένη Ευγενία,
Αυτό είναι το δεύτερο γράμμα που σας γράφω. Η διαφορά είναι πως σε αυτή την επιστολή μου θέλω να εκφράσω τη μεγάλη τιμή και την μεγάλη χαρά που νοιώθω για το πολύ μεγάλο θαύμα που έγινε στο σύζυγό μου Ιωάννη. Η ευγνωμοσύνη μου και η ευλάβεια απέναντι στους Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη είναι απέραντη. Μέσα από τα βάθη της ψυχής μας ο σύζυγός μου και εγώ θέλουμε να Τους ευχαριστήσουμε για το τόσο μεγάλο, για το ανεκτίμητης αξίας θαύμα που μας έκαναν. Είναι χρέος μας να το πούμε σε όλο τον κόσμο , όπως και κάνουμε στους γνωστούς μας. Αλλά είναι υποχρέωση μας να το γνωστοποιήσουμε και σε εσάς Αγία Ηγουμένη.
Στις 28-09-2005 ήλθαν τα αποτελέσματα της βιοψίας και οι γιατροί διέγνωσαν ότι ο σύζυγος μου είχε καρκίνο στον πνεύμονα με μετάσταση στο σπόνδυλο. Η στεναχώρια μας πολύ μεγάλη. Από την πρώτη στιγμή πίστευα πως όλα θα πάνε καλά και θα γιατρευτεί. Κάθε μέρα ζητούσαμε την βοήθεια του Αγίου Ραφαήλ και είχαμε τάξει να έλθουμε στο Μοναστήρι σας στη Μυτιλήνη να προσκυνήσουμε.
Τον Ιανουάριο του 2006 έκανε αξονική για να δούμε την πορεία της ασθένειας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο καρκίνος ήταν στάσιμος στον πνεύμονα, ενώ στο σπόνδυλο είχε σκληρύνει. Έτσι λοιπόν ο γιατρός έκρινε πως έπρεπε να σταματήσει τη θεραπεία για να ξεκουραστεί ο οργανισμός του. Κάθε μέρα έπινε Αγίασμα των Αγίων και τον σταύρωνα με λαδάκι.
Έπειτα από 2 μήνες έπρεπε να ξανακάνει αξονική. Αυτή τη φορά τα αποτελέσματα ήταν άσχημα. Ο καρκίνος στο ίδιο σημείο είχε αυξηθεί. Ο αιματοκρίτης του και τα αιμοπετάλια ήταν χαμηλά κουραζόταν εύκολα και όταν κατάπινε τον ενοχλούσε ο οισοφάγος και με δυσκολία έτρωγε, ακόμα και τις μαλακές τροφές. Έκανε όμως κουράγιο και κατάφερε να πετάξουμε για Μυτιλήνη.
Γεμάτοι χαρά και συγκίνηση ανεβήκαμε στην Ιερά Μονή σας. Ήταν τόσο ήσυχα και γαλήνια εκεί, νοιώθαμε άλλοι άνθρωποι. Προσκυνήσαμε με δέος τα χαριτόβρυτα Λείψανα των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης ζητώντας με πόνο το έλεος Τους. Αγοράσαμε πολλά από τα υπέροχα βιβλία σας Αγία Ηγουμένη, τα οποία αρχίσαμε να διαβάζουμε μόλις πήγαμε στο ξενοδοχείο και τα οποία δυνάμωσαν την πίστη μας, τόνωσαν το ηθικό μας, μας έδωσαν δύναμη και ελπίδα.
Από την πρώτη ημέρα ένοιωθα να γίνεται το θαύμα, αφού ο σύζυγός μου έφαγε χωρίς να έχει καμμία ενόχληση και μάλιστα ψάρια. Πέντε μέρες μείναμε κοντά σας και κάθε μέρα ανεβαίναμε και προσκυνούσαμε τους Αγίους. Τα μεσημέρια, λίγο πριν ξαπλώσει, έβηχε και έβγαζε κομμάτια από σκοτωμένο αίμα, μαύρα και καφέ κομματάκια. Όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, ήταν το μεγάλο θαύμα που του έκανε ο Άγιος Ραφαήλ και ξερρίζωνε τον καρκίνο από μέσα του.
Μια μέρα πριν φύγουμε, ο σύζυγός μου μίλησε μαζί σας Αγία Ηγουμένη και πήρε πολύ κουράγιο, ψυχική ηρεμία και δύναμη. Τον ενισχύσατε πολύ με την ειλικρινή αγάπη σας, ένοιωσε να μοιράζεται μαζί σας τον πόνο του. Λίγες μέρες μετά την επιστροφή μας στην Κατερίνη, έκανε καινούρια αξονική. Την προηγούμενη ημέρα μίλησε μαζί σας Αγία Ηγουμένη ζητώντας την Προσευχή σας προς τους Αγίους. Την ώρα της αξονικής κρατούσε μια μικρή εικονίτσα των Αγίων στα χέρια του και εγώ από έξω κρατούσα ένα βιβλίο σας Αγία Ηγουμένη και προσευχόμουν. Τα αποτελέσματα θα τα μαθαίναμε την επόμενη μέρα.
Το μεσημέρι της άλλης μέρας μας τηλεφώνησε ο γιατρός πολύ χαρούμενος και μας είπε πως ο καρκίνος είχε εξαφανιστεί τελείως, η αξονική ήταν πεντακάθαρη. Οι γιατροί κοιτούσαν και ξανακοιτούσαν την εξέταση με μεγάλη έκπληξη. Μόνο με θαύμα μπορούσε να εξηγηθεί το αποτέλεσμα επιστημονικώς δεν στεκόταν. Η χαρά μας δεν περιγράφεται, όλη την ημέρα κλαίγαμε από ευτυχία και ευχαριστούσαμε μέσα από την καρδιά μας το Θεό και τους θαυματουργούς Του Αγίους που μας χάρισαν αυτή την ανέλπιστη χαρά. Ευχαριστώ, ευχαριστώ, ευχαριστώ, χίλια ευχαριστώ.
Επαναληπτική αξονική θα έκανε σε 2 μήνες. Την παραμονή επικοινώνησα μαζί σας Αγία Ηγουμένη και ζήτησα την προσευχή σας. Τα αποτελέσματα ήταν πεντακάθαρα, ο σύζυγός μου είναι τελείως καλά.
Ευχαριστώ και εσάς πολυαγαπημένη μου Αγία Ηγουμένη που σταθήκατε τόσο κοντά μας με την αγάπη σας και τη θερμή προσευχή σας στους Αγίους. Όταν μιλώ μαζί σας στο τηλέφωνο Αγία Μητέρα, αισθάνομαι ότι ξαναγεννιέμαι, σας ακούω με μεγάλη συγκίνηση και θέλω να μιλώ για ώρες μαζί σας, είστε τόσο καλή. Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Τάξαμε να έρθουμε και πάλι στην Ιερά Μονή σας στη Μυτιλήνη, να εκφράσουμε και από κοντά τις ευχαριστίες μας στους θαυματουργούς Αγίους.
Ο Θεός να σας διατηρεί γερή και δυνατή, η Παρουσία σας είναι για μας ό,τι πιο πολύτιμο υπάρχει. Τα συγκλονιστικά βιβλία σας Αγία Ηγουμένη μας γεμίζουν ελπίδα, μας χαρίζουν ευτυχία, τονώνουν την πίστη μας στον Κύριο μας Ιησού Χριστό και σστους Αγίους Του. Εκεί στο ακριτικό νησί μας Αγία Μητέρα, είστε ο Φάρος που στέκεστε ακλόνητη στα κύματα, γεμάτη δύναμη και διώχνετε μακρυά μας, κάθε πόνο, κάθε δυστυχία. Σας χρειαζόμαστε, είστε για όλους μας απαραίτητη.
Σας ευγνωμονούμε.
Με απέραντη αγάπη σας φιλώ το χέρι
Δ.Ζ.-Κ.
Κατερίνη
(Από το βιβλίο της Ηγουμένης Ευγενίας Κλειδαρά «Νέα Θαύματα Του Αγίου Ραφαήλ» τόμος 64ος )

ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΓΧΕΙΡΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ

ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΓΧΕΙΡΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ

 

Είχα το παράπονο που δεν αξιώθηκα επί 30 ολόκληρα χρόνια να ονειρευθώ έστω και μια φορά τον άγιο Ραφαήλ.

Μακάριζα εκείνους που είχαν τη χάρη να τον ονειρεύονται. Και διαλογιζόμουνα με παράπονο.

« Γιατί Αγιε μου Ραφαήλ, να μην έχω κι τη χάρη να σε ονειρευθώ; τόσα έχω κάνει κι εγώ για σένα.

Σ΄ ευχαριστώ γιατί διάλεξες εμένα τον ανάξιο να γίνω ο πρώτος Ιθακήσιος προσκυνητής σου στο τόπο του μαρτυρίου σου να νοιώσω αυτή τη χαρά.

Μου έδωσες το πρώτο παιδί , του έδωσα το όνομα σου, όπως σου το είχα υποσχεθεί. Το έχασα! Ήταν θέλημα του Κυρίου να έλθει κοντά σου στη χορεία των αγγέλων.

Εσύ δεν ήλθες τότε στο ύπνο να με παρηγορήσεις. Τόσο ανάξιος ήμουνα;..

Και ω του θαύματος !.. μετά από 30 χρόνια ήλθε στην ώρα του κινδύνου να με σώσει από βέβαιο θάνατο.

Θα σας διηγηθώ με κάθε λεπτομέρεια τη μοναδική φορά που αξιώθηκα να ιδώ τον προστάτη Αγιο μου στον ύπνο μου προ της εγχειρήσεως μου κι αμέσως μετά.

Ήταν παραμονές του Πάσχα του 1994. Υπέφερα από προστάτη. Δεν είχα ενόχληση από την καρδιά μου.
Το μόνο που με απασχολούσε ήταν να κάνω εγχείρηση προστάτου.

Κάποιος ουρολόγος μου συνέστησε ένα χειρουργό στο Ν.Ι.Μ.Ι.Τ.Σ., ο οποίος μου επιβεβαίωσε ότι έπρεπε να βγει ο προστάτης.

« Δεν είναι » - μου είπε « επείγον το θέμα. Θα ήταν καλλίτερα να γινόταν η επέμβαση μετά το Πάσχα. Πράγματι μετά το Πάσχα ορίσαμε ημέρα εγχειρήσεως και άρχισαν οι γνωστές προκαταρκτικές εξετάσεις.

Όταν έφθασαν στο καρδιολόγο , με την πρώτη ακρόαση της καρδιάς μου είπε ότι κάτι βλέπει.. Εκεί κατέληξε λέγοντας « Είσαι στα πρόθυρα του εμφράγματος . πρέπει να κάνεις επειγόντως εγχείρηση καρδιάς.

Μην καθυστερείς ούτε στιγμή! Εφόσον δεν έχεις πάθει μέχρι τώρα καρδιακό επεισόδιο θα είναι επιτυχέστερη η εγχείρηση. Είσαι τυχερός εν τη ατυχία σου!».

Σκέφτηκα τότε ότι κάποιος Αγιος με προστάτεψε ώστε να ανακαλυφθεί η πάθηση της καρδιάς μου , ενώ πήγαινα για προστάτη.

Κι αυτός ο άγιος όπως απεδείχθη εκ των υστέρων , ήταν ο θαυματουργός άγιος Ραφαήλ!

Αμέσως άρχισε η έρευνα για να βρεθεί καλός καρδιοχειρούργος και καλό νοσοκομείο που μας κάλυπτε την καλύτερη υποδομή σε έμψυχο και μηχανικό εξοπλισμό , που θα μας έδινε την ψυχολογική κάλυψη ότι πήγαμε εκεί που έπρεπε και γρήγορα θα γινόταν η επέμβαση.

Κάποιος εξάδελφος μας ιατρός , πάντα πρόθυμος στις περιπτώσεις των ιατρικών αναγκών , μας συνέστησε τον καρδιοχειρούγον κον Μάκον, ο οποίος δέχτηκε άμεσα να με χειρουργήσει στο Ιατρικόν κέντρον.

Την προηγούμενη της εγχειρήσεως πήγα με την γυναίκα μου σ ένα μικρό ιδιωτικό εκκλησάκι του Αγίου Ραφαήλ στην Κηφισιά, πίσω από την Ελευθερώτρια.

Εκεί μας περίμενε η ιδιοκτήτρια κα Στρατήγα. Ήταν μαζί μας και εξαδέλφη της γυναίκας μου η κα Σαχίνη.

Μπήκαμε και οι τέσσερις στο εκκλησάκι και αφού κλείσαμε την πόρτα γονατίσαμε διαβάζοντας με πίστη και Φόβο Θεού την παράκληση των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης.

Στο μέσον της παρακλήσεως είδαμε με έκπληξη ότι το κανδήλι που ήταν μπροστά στην εικόνα των Αγίων άρχισε να κινείται ρυθμικά σαν εκκρεμές ! .Η προσευχή μας είχε εισακουσθεί.

Η κα Στρατήγα οικογενειακή μας φίλη, μας έτονωσε ψυχικά λέγοντας « Ο άγιος Ραφαήλ θα είναι αύριο κοντά σας κατά την επέμβαση. Όλα θα πάνε καλά ».

Το απόγευμα της επόμενης μέρας άρχισε η επέμβαση. Μετά από δύο ώρες ο γιατρός ιδρωμένος και ταραγμένος στον προθάλαμο όπου περίμεναν εναγωνίως οι συγγενείς μου και με φωνή κατηγορηματικοί είπε : « Δυστυχώς δεν μπορώ να συνεχίσω. Το μόσχευμα δεν είναι δυνατόν να τα συνδέσω διότι είναι όλα αθηρωματικά».

Και τώρα γιατρέ τι γίνεται; ρώτησε ο εξάδελφος μου ο γιατρός.

Έλα μέσα να διαπιστώσεις κι εσύ το πρόβλημα του απάντησε.

Εγώ δεν έχω θέση στο χειρουργείο ξανάπε ο εξάδελφος μου. Θα μείνω εδώ με του συγγενείς .

Η γυναίκα μου τότε με φωνή παρακλητική του είπε « Γιατρέ πήγαινε μέσα .πάρε το νυστέρι και συνέχισε πάλι. Κάτι θα μπορέσει να κάνεις

Ξαναμπήκε ο γιατρός στο χειρουργείο. Έπειτα από δύο ώρες βγήκε ξανά στο προθάλαμο. Αυτή τη φορά όμως ήταν κατάκοπος μεν αλλά ικανοποιημένος.

Είπε χαμογελαστός : « ο Βαλσαμάκης είναι στην εντατική. Αύριο θα τον ιδείτε».

Αποτεινόμενος δε στην γυναίκα του είπε : « Εσείς ελάτε μαζί μου, να τον ιδήτε σε κατάσταση καταστολής».

Κι όταν βρέθηκε μόνος με την γυναίκα του στην εντατική της ξανάπε : « Προσπάθησα πολύ. Αλλά την ώρα που συνέδεσα την καρδιά και έβαλα τα ηλεκτρόδια για να τη θέσω σε κίνηση, έγινε αμέσως η λειτουργία της καρδιάς.

Είναι ένα γεγονός το οποίο σε όλες τις εγχειρήσεις μας ταλαιπωρεί με επανειλημμένες προσπάθειες των ηλεκτροδίων. Ενώ στην περίπτωση του συζύγου σας η λειτουργία της καρδιάς έγινε με την πρώτη επαφή.

Τότε η γυναίκα μου ξέσπασε σε κλάμα με λυγμούς. « Τώρα κλαις κυρία μου; της είπε ο γιατρός. Έπρεπε να κλαίς όταν την πρώτη φορά σας είπα ότι δεν μπορώ να συνεχίσω!..».

Γιατρέ μου απάντησε η γυναίκα μου- σας ευχαριστώ για ότι κάνατε. Αλλά ευχαριστώ και κάποιον άλλο που σας βοήθησε. Φυσικά εννοούσε τον ’γιο Ραφαήλ.

Πίστευε ακράδαντα ότι ο θαυματουργός άγιος είχε κάνει το θαύμα του στη δύσκολη αυτή περίπτωση του συζύγου της. Εκείνος είχε βάλει το αγιασμένο χέρι του τη στιγμή κατά την οποία ο γιατρός είχε απελπισθεί.

Την επόμενη μέρα το πρωί μόλις ξύπνησα από την νάρκωση ένοιωσα ένα χέρι να μου κτυπά ελαφρά στον ώμο. Ήταν η γυναίκα μου με την κόρη μου.

Ένοιωθα ανάλαφρος κι ευχαριστημένος γιατί είχα ονειρευτεί τον άγιο Ραφαήλ.

Με είχε πιάσει στοργικά από τον ώμο και περπατούσαμε στην παραλία της Ιθάκης από την Αγροτική Τράπεζα μέχρι του Δρακούλα.

Με κοιτούσε χαμογέλασε κατάματα λέγοντας. « Βλέπεις πόσο όμορφο είναι το νησί μας;. Να έρχεσαι να το βλέπεις συχνά. Εγώ ήλθα για σένα. Ήμουν κοντά στην εγχείρηση.

Τώρα θα πάγω στην Αμερική που με ζητούν γιατί μ έχουν ανάγκη. Αυτό ήταν το όνειρο που περίμενα χρόνια. Κι ήλθε τη στιγμή που έπρεπε να το ιδώ.

« Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίους Αυτού».

Σε υπερευχαριστώ αγαπημένα μου Αγιε Ραφαήλ. Θερμή μου παράκληση είναι να βοηθάς όλον τον κόσμο και την ταπεινή οικογένεια μου.